Bez wątpienia bramkarz jest bardzo ważną postacią każdego zespołu. Jego rola jest bardzo specjalistyczna, z dużą dozą odpowiedzialności spoczywającej na jednej osobie. To właśnie bramkarz może wygrać lub przegrać mecz, dlatego musi posiadać pewne cechy i umiejętności, niezbędne do gry na tej pozycji. Jak należy z nim pracować? Przedstawiamy tekst z magazynu "Trener" autorstwa Jarosława Tkocza, trenera bramkarzy reprezentacji Polski.

Jarosław Tkocz (P) i Adam Nawałka (fot. PAP)
Bramkarze różnią się od zawodników z pola. Celem każdego piłkarza jest zwycięstwo. Dla zawodnika z pola oznacza to strzelanie goli. Zdobycie bramki to najlepsze uczucie dla piłkarza. Ale w przypadku bramkarza jest odwrotnie – za wszelką cenę musi chronić swoją bramkę.

Bramkarz potrzebuje specyficznego rodzaju osobowości, aby móc sprostać wymaganiom tej pozycji. Musi być odważny i pewny siebie, by wygrywać pojedynki 1x1 jak najczęściej, i jak najskuteczniej bronić strzały wykonywane w kierunku jego bramki. Nieraz wbrew zdrowemu rozsądkowi bramkarz musi rzucić się pod nogi nacierającego zawodnika i w jakiś sposób powstrzymać jego atak. Niestety, bramkarz może grać wyśmienicie przez 89. minut, a następnie zrobić jeden, jedyny błąd, który zrujnuje wynik całego zespołu oraz pozytywną ocenę jego gry. Dlatego bramkarz musisz posiadać wszystkie wymienione powyżej cechy, aby sprostać wymaganiom gry.

O bramkarzu we współczesnym futbolu można powiedzieć, że jest piątym obrońcą. Posiadanie przez niego dużych umiejętności taktycznych w momencie rozpoczynania (po przechwycie piłki) akcji ofensywnej swojego zespołu ma wręcz kluczowe znaczenie dla powodzenia kontrataku, jednej z najskuteczniejszych form atakowania zespołowego.

Bramkarz musi umieć "czytać" grę i wpływać na nią tak, by działała na jego korzyść. Dlatego ważne jest, aby rozumiał taktykę zespołu i umiał dostosować się do niej tak, aby wspierać grę i "czytać" wszystkie sytuacje, które mogą powstać podczas jej trwania. Najwyższej klasy bramkarze, to tacy, którzy prawie nie robią błędów. Takim zachowaniom sprzyjają takie elementy wytrenowania, jak: refleks, zwinność, szybkość ruchu, poczucie równowagi i koordynacja ruchowa.

Peter Schmeichel (fot. Getty Images)
Bramkarze są różnej postury. Nie ma zasad, jaka wysokość ciała czy sylwetka jest wymagana. Jednakże pierwszą oznaką zaostrzenia tych kryteriów stało się zatrudnienie Petera Schmeichela przez Manchester United. Zmieniło ono spojrzenie na tę kwestię managerów i trenerów bramkarzy w Anglii. Nagle wzrost i postura pomagająca wypełnić bramkę stała się ważna dla wszystkich klubów. Obrońcy zyskują dodatkową pewność, wiedząc, że za nimi na linii bramkowej stoi olbrzym, którego napastnicy muszą pokonać. Większe wymiary zwiększają zasięg bramkarza i dodają mu atutów podczas radzenia sobie ze strzałami i dośrodkowaniami.

Jednakże są także i wady – niektórzy wysocy bramkarze nie zawsze "atakują" dośrodkowania w taki sposób, w jaki powinni. Inną wadą dużych bramkarzy może być to, że mają dłuższą drogę do pokonania rzucając się, podczas gdy mały bramkarz może być bardziej zwinny i zdolny rzucić się szybciej. Jednak, niezależnie od wzrostu, każdy bramkarz musi opanować wszystkie techniki bronienia, jeśli chce osiągnąć sukces w grze na swojej pozycji.

Szybkość jest ważną częścią motoryczności bramkarza, nie tylko podczas radzenia sobie ze strzałami czy sytuacjami jeden na jednego, ale także w sytuacjach, gdy przejmuje on rolę libero. Efektywny bramkarz potrzebuje szybkości umysłu w celu podejmowania szybkich decyzji w odpowiednim momencie. Ten czynnik odnosi się także do szybkiego reagowania i zwinności – bramkarz może być zmuszony szybko zmienić kierunek ruchu w celu obrony, zwłaszcza jeśli obrońca odbije piłkę lub zasłoni mu pole widzenia.

Bramkarz musi być zawsze "szefem pola karnego". I to bez względu na jego parametry budowy somatycznej. Zadaniem bramkarza jest komunikowanie się z obrońcami i organizowanie ich gry w taki sposób, aby mógł on zająć się ochroną bramki. Jednak nie każda piłka w polu karnym może być wyłapana przez bramkarza. Dlatego musi on umieć wydawać głośne i jasne polecenia obrońcom tak, aby umieli skutecznie zaradzić niebezpieczeństwu.

Dobra komunikacja z partnerami ułatwia pracę bramkarzowi. Zarówno mecze treningowe, jaki i mistrzowskie, wymagają pełnego skupienia bramkarza tak, aby był on cały czas świadomy tego, co się dzieje wokół niego. Mentalność oraz odporność psychiczna bramkarza są dla jego interwencji niezwykle ważne i dlatego należy się na tej strefie jego osobowości konsekwentnie koncentrować podczas wszystkich treningów i gier.

Iker Casillas i Villiam Vecchi (fot. Getty Images)
Trener bramkarzy

Trener bramkarzy może wyszkolić golkipera według najlepszych standardów. Bardzo trudno jest jednak sprawić, aby bramkarz był odważny. A odwaga jest niezwykle ważną cechą dla bramkarza – musi on zawsze być gotowy do tego, by rzucić się wprost pod nogi rywala, musi szybko (i odważnie!) podejmować wiele innych decyzji, nie bacząc na ryzyko popełnienia błędu. I to na oczach tysięcy ludzi.

Pewność siebie także odgrywa ważną rolę u bramkarza. Wiara w siebie będzie wzmocniona poprzez sprawdzenie taktyki meczowej w czasie treningu oraz poprzez trening niełatwej sztuki utrzymania pełnej koncentracji w długim czasie, nawet wtedy, gdy na zajęciach niewiele się dzieje. To istotna specyfika gry na tej pozycji. Trener powinien rozpoznać silne strony gry bramkarza i odpowiednio je wzmacniać, co stworzy u niego poczucie większej pewność siebie i gotowości do gry. Jednakże bramkarz sam musi stworzyć swoją siłę mentalną tak, aby być przygotowanym na trudne momenty. Oznacza to radzenie sobie z porażkami wynikającymi z popełnianych błędów. Czasami jeden błąd bramkarza może zaważyć na wyniku meczu. Bramkarz będzie często zadawał trenerowi pytania: "Dlaczego popełnił błąd i co zrobił źle?". A trener musi być przygotowany na udzielenie odpowiedzi. Ponad wszystko trener nie może stracić wiary w bramkarza, musi umieć wzmacniać pozytywne aspekty jego gry, a jednocześnie analizować błędy.

Bramkarza trzeba trenować i przygotowywać codziennie. Jednak jeden błąd podczas meczu może zniszczyć cały tydzień treningów. Nikt nie potrafi powiedzieć, dlaczego piłkarze nie mogą utrzymywać wspaniałej formy każdego tygodnia. Wielu bramkarzy przed grą odprawia pewnego rodzaju rytuały, co przygotowuje ich psychikę i ciało do czekającego ich stresu, jednocześnie pomaga im skupić się na zbliżającym meczu. Jednym z przykładów zmian zachodzących w piłce nożnej jest fakt, że większość najlepszych klubów zatrudnia teraz psychologa. Ich zadaniem jest praca z zespołem w celu "wyciągnięcia" z każdego piłkarza jego najlepszych cech. 

Celem psychologa jest także określenie indywidualnych aspiracji graczy na boisku, przez co mogą oni polepszyć komunikację i współpracę zespołową. Psycholog ma pomagać wszystkim graczom, może także pomóc bramkarzowi, np. poprzez wspomaganie jego wyobraźni przed meczem. Bramkarz wyobraża sobie siebie łapiącego piłki i broniącego strzały, przez co pozytywnie nastawia się do gry. Co więcej, łagodzenie poprzednich niepowodzeń zwiększa jego odporność na podobne sytuacje w przyszłości, a wzmacnianie pozytywnych myśli pomaga odbudować albo zwiększyć wiarę w siebie. Światowej klasy bramkarz niemiecki, Oliver Kahn, powiedział: "Znam strach, znam lęk, znam obawę przed popełnieniem błędu czy przed porażką. Wtedy nie potrafisz myśleć przejrzyście. Strach całkowicie panuje nad tobą".

Artur Boruc (fot. Getty Images)
Bramkarze są bardziej wyizolowani aniżeli zawodnicy z pola jeśli chodzi o celebrację zwycięstwa, jak i radzenie sobie np. z popełnionym błędem. Stare boiskowe porzekadło głosi: bramkarz myli się tylko raz. Ponieważ bramkarz jest ostatnim bastionem strzegącym bramki i musi posiadać mentalną siłę zwalczania w sobie wszelkich wątpliwości oraz zachowania równowagi emocjonalnej, także wtedy, kiedy drużyna wygrywa. O stopniu tego emocjonalnego pobudzenia świadczy chociażby fakt, że bramkarz, nie mając przecież w czasie meczu zbyt dużego obciążenia fizycznego, traci podczas 90 minut gry do dwóch kilogramów wagi. Główne aspekty psychologii, do których należy odnosić się w procesie treningowym, to: budowanie pewności siebie, polepszanie koncentracji, radzenie sobie z konkurencją, błędami i krytyką oraz praca nad wyobraźnią.

Najlepsi bramkarze mają jedną wspólną cechę, mianowicie prezentują zwycięską postawę. Doświadczeni golkiperzy zapewniają swoich kolegów z drużyny, że nadzorują wszystko i oferują swoją pewność siebie wraz ze swoimi zdolnościami. Doskonały przykład natchnionego bramkarza i przywódcy pojawił się na mistrzostwach Europy w 1992 roku. Wygraną drużyną była Dania, na której czele stał Peter Schmeichel. Był on "skałą" dla całej drużyny i całego narodu, który dotąd w historii nie wygrał żadnej ważnej sportowej imprezy. Swoją obecnością i "zwycięską postawą" natchnął on całą drużynę pewnością siebie i wiarą w końcowy sukces. Jego obecność i umiejętność wykonywania wyjątkowych obron nie tylko podnosiła na duchu drużynę, ale także zniechęciła przeciwników.

Będąc trenerem, planując sesję treningową, zawsze należy wziąć pod uwagę liczbę bramkarzy, ich wiek, zdolności i dostępną infrastrukturę. Należy także pamiętać o używaniu odpowiedniej wielkości piłek dla danej grupy wiekowej (rozmiar 3 dla 9-11-latków, 4 dla 12-14-latków, 5 od 14 roku w górę). Trener powinien wprowadzać zasady szkolenia w etapach, rozpoczynając od poziomu wstępnego i rozwijając je razem z postępem bramkarzy. Poprzez pracę etapami trener może rozwijać technikę w celu sprostania wzrastającym wymogom gry bramkarzy w kolejnych grupach wieku.

Trener musi być zawsze świadomy powrotu bramkarza do treningów po kontuzji. Powinien być powiadomiony przez sztab medyczny odnośnie obciążenia, jakie bramkarz może już wykonywać oraz jaki okres czasu jest przewidywany do powrotu do pełni zdrowia. Trener musi być świadomy kontuzji, a także musi umieć ją dostrzec, zwłaszcza pracując z młodymi bramkarzami, jako że mogą oni nie zawsze przyznać się do kontuzji. To może przedłużyć okres dochodzenia do zdrowia, a nawet spowodować długoterminowe problemy. Trener musi prowadzić dialog z bramkarzami przez cały czas i przekonać ich do świadomej samokontroli.

Sposób trenowania powinien być zawsze pozytywny. Z zawodowymi bramkarzami trener musi zawsze dążyć do perfekcji i utrzymywać ich w ryzach a także być konsekwentnym. Z młodymi bramkarzami, można użyć sesji "pytania i odpowiedzi", która powinna pomóc im ocenić własne błędy i ulepszyć technikę podczas meczów i treningów. Wszystkie sesje muszą zawierać polecenia od trenera, w końcu to trener kieruje sesją i to trener jest liderem, który ma wywołać oczekiwany progres umiejętności. Trzeba zatem używać pochwał, umiejętnie diagnozować błędy, utrzymywać optymalny poziom koncentracji (szczególnie u młodzieży) – wtedy takie treningi na pewno okażą się pożyteczne. Tylko pamiętajmy – trener musi prezentować taką postawę więcej niż jeden raz, musi zatem być cierpliwy!

Obecnie managerowie klubów zdają sobie sprawę z wagi wyspecjalizowanej roli trenera bramkarzy. Powszechnie uważa się, że trener bramkarzy powinien sam kiedyś grać na tej pozycji, aby być zdolnym szkolić efektywnie. Nie jest ważny poziom na jakim grał, lecz to że doświadczył wzlotów i upadków podczas gry, i czy ma wiarę w to, że potrafi szkolić w każdym z pięciu głównych obszarów trenowania. Do tych obszarów, w których trener bramkarzy powinien czuć się kompetentnym, zaliczam: motywowanie, ocenianie, demonstrowanie, komunikowanie, diagnozowanie niepowodzeń.

Ważne jest, aby trener bramkarzy utrzymywał konsekwentne i metodyczne podejście do treningu, a jednocześnie był na tyle elastyczny, aby sprostać potrzebom każdego bramkarza. Poznanie bramkarzy swojej drużyny pomaga zidentyfikować ich mocne i słabe strony, co jest bezcenną wiedzą przy planowaniu sesji treningowych. Poprawnie wykonywane ćwiczenia rozwiną wiarę w siebie wśród bramkarzy, co przełoży się na ich grę w meczach. Trener, który zyska respekt bramkarza, zawsze wyciągnie z niego to, co najlepsze.

(fot. Getty Images)
Trening powinien być określony, mierzalny oraz powiązany z czasem. Próby wymuszenia dłuższej sesji, zwłaszcza kiedy bramkarz zaczyna robić błędy, tylko podważa jego zaufanie do trenera. Są trzy główne powody pojawiania się u bramkarza, w trakcie treningów, błędów: próbowanie zbyt mocno, zmęczenie, spadek zaufania.

Planując sesje trener zawsze powinien kłaść nacisk na jakość wykonywania ćwiczeń, a nie na ich ilość. Technika jest najważniejszym aspektem gry bramkarza na każdym poziomie i ciągła praca nad podstawowymi technikami, poprawi zarówno poziom sportowy bramkarza, jak i jego skuteczność podczas meczu. Wszystkie błędy muszą być szybko diagnozowane przez trenera, który może być zmuszony do demonstrowania poprawnego wykonania danej, błędnie wykonywanej techniki. Taki pokaz poprawności wzbudza zazwyczaj w bramkarzach zaufanie do trenera i tym samym zwiększa jego autorytet.

Wszyscy bramkarze robią błędy na treningu, lecz metodyczna wiedza trenera powinna je korygować. Zadaniem trenera jest prowadzenie bramkarza w stronę osiągnięcia jak najwyższej skuteczności w grze, czyli w rezultacie zachowania czystego konta w meczu. Główne obszary techniki bramkarskiej na poziomie podstawowym to umiejętności łapania piłki i odpowiedniego poruszania się tak, aby mógł on reagować w każdej sytuacji. Żadne z nich nie będzie osiągnięte bez drugiego. Jak mawiają praktycy: „Tam gdzie idą stopy, muszą podążać ręce”. W zasadzie to górna część ciała zapoczątkowuje ruch jako pierwsza, a natychmiast po niej ruszają kończyny dolne. Celem gry bramkarza jest złapanie piłki, dzięki czemu drużyna odzyskuje inicjatywę i może przejść z obrony do ataku. Jednak głównym zadaniem bramkarza jest zachowanie czystego konta, co będzie wymagało użycia technik ćwiczonych na sesjach treningowych. Te techniki to: poprawne ustawienie się, ocena i przewidywanie, dobra komunikacja z obrońcami. Podstawą wszystkich technik podstawowych jest pewna praca nóg i bezpieczna gra rękami. Jeśli bramkarz opanuje te elementy gry, niewątpliwie polepszy swoje umiejętności ustawiania się i chwytania piłki.

Celem każdego bramkarza jest idealna gra podczas meczu, a praca na sesjach treningowych na faktycznych sytuacjach, które występują podczas spotkania. Takie podejście wytworzy dobre nawyki i przygotuje bramkarza do radzenia sobie w meczowych sytuacjach. Pracując z obrońcami, bramkarz wypracowuje porozumienie z nimi i ustala jasne zasady komunikacyjne, czyli mówią inaczej – ustalają wspólne zachowania w sytuacjach, jakie zachodzą podczas meczu.

Jako, że bramkarze oceniani są głównie przez pryzmat błędów, które popełniają, trener musi pracować nad programem treningu i ćwiczeń nakierowanym na ich zmniejszenie.

Organizowanie sytuacji meczowych podczas treningu bardzo pomaga bramkarzowi w korygowaniu tych obszarów, co w rezultacie pozwala mu osiągnąć wymagane reakcje i odpowiednie techniki bronienia.

Jakub Szumski (fot. Getty Images)
Wiek bramkarza

Bez względu na wiek czy doświadczenie, bramkarz ma jeden cel – za wszelką cenę zapobiec utracie gola. Cel ten jest wpajany bramkarzom od młodego wieku, czyli pod tym względem trenowanie młodych bramkarzy nie będzie różniło się od trenowania dorosłych. Jednakże siła fizyczna i odporność psychiczna będzie rozwijała się zgodnie z ontogenezą, czyli skala obciążeń treningowych musi uwzględniać etap rozwoju biologicznego. Mięśnie i kości młodych bramkarzy rozwijają się w różnym tempie i musi to być brane pod uwagę, ponieważ błędny trening może mieć negatywny wpływ na ich zdrowie. Wiadomo, że mięśnie są mocniejsze od kości, ale muszą one być odpowiednio rozwijane, aby zapobiec zerwaniu ścięgien lub wiązadeł. Jednocześnie należy pamiętać o wzroście kości i zapobiec ich uszkodzeniom. Pod tym względem trener musi stonować intensywność treningów dla młodych bramkarzy, unikając zbyt długich rozgrzewek, czy zbyt intensywnych ćwiczeń.

Metody treningu dorosłych muszą być zmodyfikowane i wprowadzone jako niezbyt intensywne sesje odpowiednie dla młodszych bramkarzy. Należy koncentrować się na umiejętnościach i technice, a nie na sile. Także warunki pogodowe mają duży wpływ na wysiłek młodych bramkarzy. W lecie organizm młodego bramkarza szybciej wyczerpuje energię i łatwo się odwadnia, natomiast w chłodnych okresach organizm szybciej wychładza się, dlatego trzeba odpowiednio dostosować zakres ćwiczeń.

Podczas pracy z młodymi bramkarzami ważnym czynnikiem jest odpoczynek. Młodzi bramkarze w porównaniu z dorosłymi mają ograniczoną zdolność koncentracji, także ciągnące się intensywne ćwiczenia mogą wpłynąć na ich jakość i pewność siebie bramkarza. Plan treningu powinien być dopasowany do wieku i umiejętności bramkarzy. W wieku 9-16 lat sesje treningowe nie powinny trwać łącznie ponad 90 minut (w tym po około 15 minut na rozgrzewkę i rozluźnienie). Podczas wprowadzenia do sesji treningowych dla młodych bramkarzy następujące punkty pomagają osiągnąć cel: tłumaczenie i demonstrowanie, dopasowanie ćwiczeń do wieku i umiejętności, ocena wykonania poprzez dyskusję, chwalenie dobrego wykonania.

Młodzi bramkarze rozwijają umiejętności w różnym tempie – niektórzy instynktownie przyswajają poprawne techniki, lecz mimo tego należy im przypominać o potrzebie dążenia do perfekcji na treningu. Podczas pracy z młodymi bramkarzami należy pamiętać, że nowi bramkarze potrzebują około 2-3 tygodni, aby poczuć się komfortowo w nowym otoczeniu – w tym okresie ich wyniki mogą być gorsze na skutek stresu i zniechęcenia.

Wojciech Szczęsny (fot. Getty Images)
Obowiązki doświadczonego bramkarza w zespołach seniorskich są niepodobne do obowiązków żadnego innego gracza w zespole. Jeśli gracz z pola popełni błąd, jest szansa, że zespół go naprawi, lecz błąd bramkarza może kosztować zespół bardzo dużo.

Reakcja bramkarza na błąd może być następująca:
1. Spadek pewność siebie – przeciwnik będzie starał się wykorzystać jego niepokój i nawet gracze z jego drużyny mogą stracić wiarę w jego umiejętności;
2. Bramkarz będzie starał się za wszelką cenę zrekompensować błąd – może prowadzić to do zbyt pochopnego angażowania się w sytuacje, w których będzie podejmował zbyt duże ryzyko;
3. Pozostaje spokojny i nie traci koncentracji – pozwala to na dalsze skupienie się na grze i nie dopuszczenie, aby błąd miał wpływ na dalszą postawę w meczu.

Są to naturalne reakcje bramkarza, jednakże dwie pierwsze mogą prowadzić do dalszych błędów. Każdy bramkarz popełnia błędy, ale ważne jest to, w jaki sposób sobie z nimi radzi – odpowiedni temperament w tym zakresie jest głównym atutem najlepszych bramkarzy. Wymagania stawiane najlepszym bramkarzom są bardzo duże i dlatego ich trening musi być tak zaplanowany, aby ćwiczyć wszystkie sytuacje, jakie potencjalnie mogą wystąpić w czasie gry. Do niedawna bramkarze trenowali osobno i tylko od czasu do czasu dołączali do zespołu, aby ćwiczyć obrony strzałów i stałe fragmenty gry. Obecnie ćwiczenia bramkarskie dosą bardziej funkcjonalnymi sesjami, które następnie przeradzają się bądź w ćwiczenie fragmentów meczu, regularną grę lub grę na małym polu. To angażuje innych graczy do współpracy z bramkarzem. Trening indywidualny bramkarza obejmuje zatem, przede wszystkim, następujące aspekty: praca nad siłą fizyczną i zwinnością, konkretne ćwiczenia w odniesieniu do techniki, przygotowanie psychiczne i mentalne. Po osiągnięciu tych celów, bramkarz może dołączyć do reszty zespołu i ćwiczyć taktykę meczową. Czasami należy desygnować bramkarza do gry w polu, co pozwoli mu poprawić technikę, np. przyjęć i podań piłki, oraz – ważne! – grę słabszą nogą. Mając na uwadze fakt, że rozpoczęcie akcji ofensywnej jest ważnym aspektem gry bramkarza, udział w grze jako zawodnik z pola, pomoże bramkarzowi zobaczyć ten aspekt z innego punktu widzenia. Pozwoli mu to lepiej czytać grę i konstruować kontrataki. Pod względem psychologicznym takie odwrócenie roli pozwoli bramkarzowi szybciej reagować na podobne sytuacje w meczu.

Relacje trener-bramkarz

Dla trenera czas spędzony z bramkarzem poza boiskiem jest równie ważny jak praca z nim podczas sesji treningowych. Rozmowa z bramkarzem powinna odnosić się przede wszystkim do analizy jego postawy w czasie meczu, a także na treningu. Nie poleca się analizowania postawy bramkarza natychmiast po meczu, ponieważ może to mieć na niego negatywny wpływ, zwłaszcza jeśli popełnił tylko jeden błąd w spotkaniu. Kiedy bramkarz zda sobie sprawę z błędu i przyzna się do niego, będzie potrzebował wsparcia i odbudowania pewności siebie w celu przygotowania się do następnego meczu. Trener powinien dać bramkarzowi możliwość naprawy błędu – najpierw technicznie, a potem mentalnie. Należy pamiętać o zadawaniu otwartych pytań i o konstruktywnej, a nie agresywnej krytyce. Należy wspólnie spróbować ustalić (tzn. trener i bramkarz) długo i krótkoterminowe cele.

Bez wątpienia ważną częścią roli trenera jest ocena bramkarzy i zachęcanie ich do ewaluacji własnych silnych i słabych stron w każdym meczu i każdej sesji treningowej. Jeśli będą potrafili to zrobić, wówczas będą zdolni do zidentyfikowania obszarów, nad którymi muszą dodatkowo pracować. Ocenianie błędów pomoże bramkarzom uczyć się na nich. Z punktu widzenia trenera bramkarzy, wparcie jest pozytywną reakcją, która pomoże szybciej odreagować błąd. Trener jest pierwszą osobą, do której zwróci się bramkarz mający kryzys, więc musi on dać do zrozumienia bramkarzom, że mogą mu zaufać.

Przedstawione poniżej punkty prezentują moim zdaniem ważniejsze czynniki relacji trener-bramkarz. Zrozumienie znaczenia tej relacji umożliwi trenerowi uzyskać porozumienie z bramkarzem i zaoferowanie mu większej pewności. Zalicza się do nich: Każdy trener, także bramkarzy, lepiej radzi sobie w sytuacjach trudnych, kryzysowych, kiedy z zawodnikami istnieje więź na poziomie osobistym. Np. odkrywanie, co jest dla nich motorem (motywacją) na drodze do mistrzostwa? Jeżeli rozmawia się z bramkarzem o sprawach, które nie odnoszą się tylko i wyłącznie do piłki nożnej, to daje mu się do zrozumienia, że interesujemy się nim, nie tylko jako uczącym się piłkarzem, ale także jako człowiekiem, który ma swoją rodzinę, miłość, problemy... Zrozumienie bramkarza ma bardzo duże znaczenie. Skoro każdy człowiek, każdy piłkarz, każdy bramkarz ma inną osobowość, to konieczne jest poznanie każdego z nich na poziomie indywidualnym.

Jakkolwiek byśmy nie kategoryzowali sztuki bronienia, jednoznacznie można stwierdzić, że jest ona jedną z najbardziej wymagających pozycji na boisku, a może i w sporcie. Polepszanie relacji z bramkarzem zwiększy szansę na: doskonalenie umiejętności, rozumienie gry, stawanie się lepszym..., a w konsekwencji do wygrywania meczów. Wykonanie doskonałej obrony jest ogromnym przeżyciem dla bramkarza. Czasem nie ma znaczenia czy miała ona miejsce podczas MŚ czy podczas zwykłej sesji treningowej. Doskonała obrona jest po prostu doskonałą obroną. Niech o tym wie! Budowanie i podtrzymywanie w bramkarzu pewności siebie, pozwoli także drużynie na zwiększenie szansy na sukces. A o to przecież w sporcie wyczynowym chodzi!

Pobierz magazyn "Trener"!