Moment w którym młody zawodnik dowiaduje się, że jego przyszłość nie będzie związana ze sportem zawodowym to trudny czas. I tak naprawdę nie ma tu znaczenia jaki jest powód takiego stanu rzeczy, poważna kontuzja czy zbyt słaby poziom, by wejść do pierwszego składu. W obu przypadkach trzeba poradzić sobie z utratą marzenia, jakim było zawodowstwo.

Reakcje na stratę w znacznym stopniu zależą od różnic indywidualnych zawodników, jednak da się wyselekcjonować te najczęściej występujące. Są to: szok i niedowierzanie, złość i poczucie winy, a także zagubienie czy stosowanie mechanizmów obronnych. Co zrobić z takim natłokiem uczuć i jak pogodzić się z sytuacją?

W radzeniu sobie z przeciwnościami w sporcie i w życiu największą rolę przypisuje się pewności siebie. Osoby, które wierzą we własne siły, zdecydowanie lepiej radzą sobie w nieoczekiwanych warunkach niż osoby niepewne.

(fot. extratime.tvp.pl)
Dla rozwoju wiary we własne siły w trudnych i niezwykłych sytuacjach istotne jest posiadanie przez sportowca różnych strategii, które są pomocne w sytuacjach stresowych. Oto niektóre z nich:
Rozważanie kilku wariantów – w stosunku do każdego problemu istnieje zawsze pewna liczba rozwiązań alternatywnych. Gdy zawodowa gra nie jest możliwa, rozwiązaniem może być na przykład dalsze pozostanie w obrębie sportu – grając amatorsko, zmieniając dyscyplinę lub zdobywając nowe kwalifikacje. Ostatnia możliwość wiąże się z planowaniem swojego wykształcenia (np. perspektywa bycia trenerem, sędzią czy psychologiem sportu),
Wyznaczanie nowych celów – powstaną one, gdy dokładnie zostaną prześledzone dostępne alternatywy,
Podejmowanie pozytywnego działania, które ma przybliżać do realizacji świeżo powstałych celów,
Realizowanie krok po kroku pozytywnych postanowień,
Rozmowy z osobami na których wsparcie i pomoc przy tworzeniu nowego życiowego scenariusza można liczyć.

(fot. extratime.tvp.pl)
Psychologowie sportu są zgodni, że do pewności siebie prowadzi 10 kroków:
1. Poznaj swoje silne i słabe strony,
2. Zastanów się w co wierzysz i co cenisz,
3. Wyznacz sobie bliskie i dalekie cele,
4. Ustal zasady postępowania,
5. Ucz się być "zwierzęciem społecznym",
6. Nie rozkoszuj się wstydem i poczuciem winy,
7. Nie mów o sobie źle,
8. Przestań zbytnio chronić swoje "ja"
9. Nie pozwól krytykować swojej osoby, tylko zachowanie,
10. Pamiętaj, że jesteś niepowtarzalną i aktywną jednostką

"Zawsze też warto pamiętać, że to co ci się przytrafia, bywa mniej ważne, niż sposób, w jaki na to reagujesz" – Jack Donohue (trener kanadyjskiej drużyny olimpijskiej w koszykówce).

mgr Monika Gwiazdowska (fot. Carolina Medical Center)
Autorem tekstu jest Monika Gwiazdowska, absolwentka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego i 
praktyk Neurolingwistycznego Programowania. Ukończyła także Podyplomowe Studia Psychologii Sportu na Akademii Wychowania Fizycznego oraz Podyplomową Szkołę Treningu i Warsztatu Psychologicznego w Ośrodku Pomocy i Edukacji Psychologicznej. Aktualnie pracuje jako psycholog sportu w Carolina Medical Center.